Ik ga voor trouw!

Beloften nakomen. Dat is wat kiezers van politici verwachten.
Kiezers houden niet van kiezersbedrog.
Daar rekenen ze politici op af.
En terecht.

Waarom zou dit niet óók in relaties gelden?
Waarom niet in het huwelijk, de meest intieme band tussen mensen?
Je belooft elkaar niet voor niets trouw.
In lief en leed
Zo staat het zelfs in de wet: ‘trouw, hulp en bijstand.’
Niet als romantische opwelling, maar een weloverwogen besluit.

In de politiek hoor je niet vaak lovende woorden over trouw.
En zelden een kwaad woord over ontrouw.
Op straat zie je wel reclame voor vreemdgaan
Nauwelijks voor trouw blijven.
De pers schrijft veel over opzienbarend ongeluk.
Minder over gelukkige trouw. Het lijkt wel de omgekeerde wereld.

Waarom laten we de feiten niet spreken?
Wetenschappers, hulpverleners en ervaringsdeskundigen zijn het behoorlijk eens.
Overspel is niet de oplossing, maar de bron van problemen.
Stress, economische moeilijkheden, echtscheiding.
Het gras bij de buurman blijkt niet groener.
De kans op succes in een nieuwe relatie neemt af.

Heeft u trouwens al eens naar de kinderen geluisterd?
Ze komen vaker in de hulpverlening.
Ze hebben het moeilijker op school.
Kinderen willen ouders die van elkaar houden.
Ze willen papa en een mama het liefst bij elkaar.
Natuurlijk, zonder ruzie.
Niet vechten met elkaar, maar voor elkaar.
Werk aan de winkel dus.

Het is tijd voor een frisse wind.
Niet langer het gezapige verhaal dat tegenslag het begin van het einde is.
Niet langer het goedkope verhaal om het geluk bij een ander te zoeken.
Met die verhalen tuinen we erin.

De weg naar geluk begint bij trouw aan jezelf.
Jezelf aanspreken op wat je zélf beloofd hebt.
Anders heb je níemand iets te bieden.
En je zult ook nooit echt iets moois ontvangen.

Wat heb jij eigenlijk in huis?
Wat kun jij de ànder geven?
Begin daar eens mee.
De bloemetjes thuis buiten zetten dus.
Zorgen dat jullie eigen tuin weer tot bloei komt.
Voeding geven aan de liefde. Samen onkruid wieden.
Dan krijg je meer dan je vooraf kunt dromen.
Niet altijd gemak, wel geluk.
Duurzaamheid vinden we belangrijk.
Dat is ook nodig in relaties.
Trouw zijn aan elkaar is waardevol.
Dát geluid mag óók wel eens gehoord worden.

Thuis.
Op de werkvloer.
In ‘Den Haag’ en ‘Hilversum’.
Langs de snelwegen.

Daar zet ik mijn handtekening voor.
Ik ga voor trouw!

Ik ga voor trouw!

Beloften nakomen. Dat is wat kiezers van politici verwachten. Kiezers houden niet van kiezersbedrog. Daar rekenen ze politici op af. En terecht.

Waarom zou dit niet óók in relaties gelden? Waarom niet in het huwelijk, de meest intieme band tussen mensen? Je belooft elkaar niet voor niets trouw.
In lief en leed. Zo staat het zelfs in de wet: ‘trouw, hulp en bijstand.’ Niet als romantische opwelling, maar een weloverwogen besluit.

In de politiek hoor je niet vaak lovende woorden over trouw. En zelden een kwaad woord over ontrouw. Op straat zie je wel reclame voor vreemdgaan Nauwelijks voor trouw blijven. De pers schrijft veel over opzienbarend ongeluk. Minder over gelukkige trouw. Het lijkt wel de omgekeerde wereld.

Waarom laten we de feiten niet spreken? Wetenschappers, hulpverleners en ervaringsdeskundigen zijn het behoorlijk eens. Overspel is niet de oplossing, maar de bron van problemen. Stress, economische moeilijkheden, echtscheiding. Het gras bij de buurman blijkt niet groener. De kans op succes in een nieuwe relatie neemt af.

Heeft u trouwens al eens naar de kinderen geluisterd? Ze komen vaker in de hulpverlening. Ze hebben het moeilijker op school. Kinderen willen ouders die van elkaar houden. Ze willen papa en een mama het liefst bij elkaar. Natuurlijk, zonder ruzie. Niet vechten met elkaar, maar voor elkaar. Werk aan de winkel dus.

Het is tijd voor een frisse wind. Niet langer het gezapige verhaal dat tegenslag het begin van het einde is. Niet langer het goedkope verhaal om het geluk bij een ander te zoeken. Met die verhalen tuinen we erin.

De weg naar geluk begint bij trouw aan jezelf. Jezelf aanspreken op wat je zélf beloofd hebt. Anders heb je níemand iets te bieden. En je zult ook nooit echt iets moois ontvangen.

Wat heb jij eigenlijk in huis? Wat kun jij de ànder geven? Begin daar eens mee. De bloemetjes thuis buiten zetten dus. Zorgen dat jullie eigen tuin weer tot bloei komt. Voeding geven aan de liefde. Samen onkruid wieden. Dan krijg je meer dan je vooraf kunt dromen. Niet altijd gemak, wel geluk. Duurzaamheid vinden we belangrijk. Dat is ook nodig in relaties. Trouw zijn aan elkaar is waardevol. Dát geluid mag óók wel eens gehoord worden.

Thuis.
Op de werkvloer.
In ‘Den Haag’ en ‘Hilversum’.
Langs de snelwegen.

Daar zet ik mijn handtekening voor.
Ik ga voor trouw!